هاشم معروف الحسني ( مترجم : محمد مقدس )
487
سيرة الأئمة الاثني عشر ( ع ) ( زندگانى دوازده امام ع ) ( فارسي )
در همان حال يارانش على رغم آنچه كه در حول و حوششان مىگذشت و در مرزهاى بلادشان و در خارج از آن از اشغالگريهاى برخى مناطق و كشتار و غارت و چپاول جريان داشت به مخالفتش مىپرداختند و پراكنده بودند و عافيتطلبى پيشه كرده بودند و تلاشهاى حضرت را در گرد آوردنشان با ناكامى مواجه مىساختند و با بهانههاى واهى همچون گرماى تابستان يا سرماى زمستان ، فراخوانش را پاسخ نمىگفتند و براى حق و دين ، خشم نمىگرفتند و حتّى به بىخانمانشدهها و مستضعفان ، توجهى نمىكردند بطورى كه حضرت آرزوى مرگ مىكرد تا از آنان جدا شود و گاهى نيز در برخورد با يارانش ، به گريه مىافتاد و مىفرمود : چه هنگام مىشود كه شقىترينشان دست به كار شود و از خون اين ، اين را بيالايد و به سر و محاسن خود اشاره مىكرد ، و آرزو مىكرد كه با او در مورد ايشان به معامله بپردازد و در ازاى درهم ، دينار بگيرد يعنى ده تن از آنان را بگيرد و در برابر ، يكى از اهل شام را به او دهد . و بالاخره تصميم گرفت كه به اتفاق همراهانش از خويشان و اقوام و يارانش ، به جنگ معاويه در آيد و آن قدر به كشتار ادامه دهد تا در راه حق و عدالت ، به لقاء اللّه برسد ، و در اين ميان سخنان بىپرده و صريحى با ايشان داشت و همچنانكه در روايت البلاذرى در انساب الاشراف وارد شده ، مسئوليت و پىآمدهاى زبونى و شانه زير بار خالى كردنشان را ، بر عهدهشان گذاشت و از جمله فرمود : ولى من ديگر از سرزنش شما و سخن گفتن با شما خسته شدهام برايم روشن سازيد كه مىخواهيد چهكار كنيد حال اگر همراه من به مصاف دشمنم مىآييد اين چيزى است كه من مىخواهم و مورد علاقه من است . و اگر اين كاره نيستيد وضع خود را برايم روشن سازيد . به خدا سوگند كه اگر همگى شما به مصاف دشمنان نرويد و به جنگش نپردازيد تا خداوند كه خود بهترين داوران است ميان ما و او داورى كند نفرينتان مىكنم و خود حتى اگر جز ده تن همراهم نباشند ، به مصاف دشمنتان مىرود و در ادامه افزود : دون - صفتان اهل شام بسى بيش از شما در يارى به گمراهى و وحدت كلمه بر باطل ، پايدارتر و شكيباترند حال آنكه شما از موضع حق ، دفاع مىكنيد شما را چه مىشود و چه دردى داريد آنها اگر كشته هم شوند تا روز قيامت ، پراكنده نمىگردند . به نظر مىرسد اين برخورد قاطعانه در ميان كسانى كه مطمئن شدند كه تصميم دارد خود با خويشان و نزديكانش رهسپار معاويه شود ، اثر خود را بجاى گذاشت آنها مىدانستند كه در آن صورت ننگ و رسوايى گريبانگيرشان مىشود و در صورتى كه على